Fan de lytse mol dy't witte wol wa't him op 'e kop skiten hat... kartonboekje

Doe’t de lytse mol op in dei syn kop boppe de grûn stuts om te sjen oft de sinne al opkaam wie, barde it folgjende:
It wie rûn en brún, like in bytsje op in woarst en it slimste wie: it foel krekt op syn kop.

Mol giet op syk nei de dieder…